Outlet

W książce Opuszczając dom mojego ojca Marion Woodman – psychoanalityczka jungowska, autorka m.in. Ciężarnej dziewicy i Uzależnienia od doskonałości – zabiera nas w podróż w głąb kobiecej świadomości za pośrednictwem osobistych opowieści trzech pacjentek – Kate Dansen, Mary Hamilton i Rity Allen. Spaja je i przeplata własnym doświadczeniem i wglądem, sięgając w tym celu po baśń o Wieloskórce braci Grimm. Woodman opisuje proces leczenia duszy, snując opowieść o dziewczynie, która ucieka z domu swojego ojca przed incestem. Skrywa urodę pod płaszczem z tysiąca skór, a na bal z ukochanym zakłada kolejno suknię księżycową, suknię z promieni słońca i suknię z gwiazd.

Trzy autorki dzienników podjęły własną drogę do pełni z innych powodów, w innym tempie i w innym stylu. Kate przeżywa załamanie po usunięciu trzeciej, niechcianej ciąży, czego efektem jest powrót do życia akademickiego po latach pełnienia niemal wyłącznie roli matki i żony. Mary, profesjonalna baletnica i nauczycielka tańca, po utracie dziecka podczas porodu nawiązuje głęboki dialog z wewnętrznymi postaciami, które przychodzą do niej ze snów. Rita, rzeźbiarka, autorka filmów dokumentalnych, reżyserka i scenopisarka, w toku wewnętrznej pracy wędruje w poszukiwaniu źródła własnej kreatywności, mierząc się z ciężką chorobą.

Książka ta powstała na podstawie tysięcy stron zapisków kobiet, które podzieliły się z czytelnikami nieprzebranym bogactwem snów, wizji, osobistych mitów i wspomnień.

Marion Woodman w Wyniszczonym oblubieńcu otwiera całkowicie nowe pole badań nad psychologicznym wpływem patriarchatu na kobiety i mężczyzn, na kulturę, w jakiej żyjemy, a także na środowisko naturalne. Pokazuje, jak na wiele różnych sposobów spojrzenie kobiety na samą siebie może ulec okaleczeniu na skutek jej relacji z wewnętrznym mężczyzną. Osamotniona, pozbawiona dostępu do własnej duszy, traci zdolność, by zadbać o siebie i o własną prawdę.

Autorka łamie stereotypy dotyczące płci i z właściwą sobie błyskotliwością prowadzi przez skomplikowaną dynamikę w małżeństwach, między ojcami a córkami, a także w relacji w stosunku do samych siebie. Zauważa, że przemysłowa i postindustrialna kultura macho, która napędza zachodnią cywilizację, nie docenia znaczenia uczuć. Na skutek tego kobiety równie często jak mężczyźni odrzucają swoje autentyczne uczucia jako naiwne, nielogiczne i głupie. Doświadczamy więc głębokiej zdrady w samym rdzeniu siebie.

Wyniszczony oblubieniec osnuty jest wokół snów i doświadczeń pacjentek Marion Woodman, która aby zilustrować zachodzące w nich procesy, sięga po poezję – Keatsa, Wordswortha, Cummingsa, Dickinson, dramaty Shakespeare’a, baśnie, mity czy malarstwo. Sprawia to, że lektura książki jest całościowa, wymagająca i stawiająca wyzwanie dla zastanych poglądów dotyczących tego, co sami nierzadko uznajemy za męskość i kobiecość w sobie i w innych.

W życiu kobiety najbardziej złożoną, a przy tym najsłabiej zbadaną relacją jest jej więź z ojcem. Kiedy jest z nim blisko, często nazywana jest „córeczką tatusia”. Choć brzmi to uroczo w dzieciństwie, w późniejszym okresie córka ojca płaci wysoką cenę za swój uprzywilejowany status. Dążąc do  ojcowskiej aprobaty, ochrony i miłości, często dystansuje się od matki i odrzuca własną kobiecą naturę. Na skutek identyfikacji wyłącznie z ojcem rozwój kobiety zatrzymuje się w okresie dzieciństwa. 

Tę nieodkrytą dla współczesnego społeczeństwa relację bada Maureen Murdock w książce Córki ojców. Zrywanie splątanych więzi, sięgając po mity, baśnie, studia przypadków i psychologię Carla Gustava Junga. Przedstawia fascynujące spojrzenie na osobisty i kulturowy problem, jakim jest potężny wpływ wyidealizowanego ojca na córkę. Analizuje, w jaki sposób ta wyjątkowa relacja odbija się na każdym aspekcie życia kobiety, w tym na jej więź z matką. Pokazuje ogromne korzyści, jakie płyną z uzdrowienia relacji ojciec–córka i dowodzi, że rozplątując tę więź, kobieta może się nauczyć, jak traktować samą siebie z szacunkiem i odzyskać zdrowe, zrównoważone poczucie siebie.

W serii wywiadów i tekstów z lat 1985-1992 analityczka jungowska Marion Woodman, autorka bestsellerowych książek, mówi o seksualności, twórczości, relacjach, uzależnieniach, uzdrawianiu ciała i duszy, duchowości w kontekście indywidualnego rozwoju, stanu naszej kultury i Ziemi. Wątkiem łączącym jest świadoma kobiecość – zdolność odniesienia się do siebie samego i świata, która wykracza poza patriarchalne myślenie zdominowane przez pierwiastek władzy. Wspaniała lektura zarówno dla wszystkich, którzy znają i kochają Marion Woodman, jak i dla tych, którzy dopiero poznają jej prace. Jak zwykle w książkach Marion, jej opowieści są wskazówkami na drodze wewnętrznego rozwoju, a jednocześnie dostarczają wiedzy z perspektywy duszy, łączącej różne wymiary doświadczenia.